Top of the Blogs - Reizen

Barcelona, Zürich, Manchester, Stockholm & Berlijn

Bliss op totallybliss.web-log.nl — Thu, 24 May 2007 16:07:19 +0000

Afgelopen zondag heb ik voor het eerst sinds een maand weer ’s een stukje gevlogen Ik had een 5- daagse BIP en de aftrap was een op-en-neertje Barcelona. Net zoals in de voorgaande 5 maanden, was ik toegevoegde crew… ook wel ‘Remy’ of ‘toevoegsel’ genaamd. Die laatste klinkt eigenlijk net zo gezellig als ‘aanhangsel’ en dus appendix :\Ik ben het gewend om Remy te zijn en zal er wss aan moeten wennen om ’s een hele week met een crew te zijn. Tot nu toe ben ik maar 1 BIP met een vaste crew op pad geweest. En dat was eigenlijk maar een 3-daagse. Op maandag had ik eerst 2 stretches Zürich en daarna naar Manchester. Op de eerste vlucht was er een passagier die erg veel leek op Matthew McConaughey en dat is leuk Deze Zwitserse replica Matthew droeg een bril en sprak met een Duits-Zwitsers accent… jah!!! Desalniettemin bleek Der Mattheus II aan het eind van de week, ECW te zjn: Eye Candy van de Week. En nee, dat is geen jargon… alhoewel ik overweeg het in te gaan voeren Over Manchester niets bijzonders… alleen naar het hotel en de volgende ochtend weer alleen naar de luchthaven. Next stop: via Amsterdam naar Stockholm. Wederom alleen naar het hotel. Ik werd opgehaald door een chauffeur die al bij de aankomsthal stond te wachten en mijn koffer overnam. Dat was zo raar… dan loop je dus tussen mensen die je een uur daarvoor een hapje en een drankje hebt gegeven, een beetje (onbedoeld) luxe te zijn. Minder luxe was dat de chauffeur een gigantisch verhaal vertelde over zijn leven in Zweden. Hij was (en nog steeds trouwens ) Iraniër, is naar Zweden gekomen om daar te studeren, heeft zijn studie afgerond maar komt niet aan de bak. Hij noemde de Zweden ‘zeer racistisch’. Hij vertelde dat hij op 15 juni naar het buitenland zou vertrekken - voor altijd! Guess what? Hij gaat naar Houston, Texas. Yep… dat zei ik dus ook! "Houston? As in: Texas, USA? You know what…? People in Texas aren’t the most tolerant people in the US. Perhaps you should consider some city up north". We kwamen in een file terecht en de Iraanse waterval bleef praten over de non-acceptatie door de Zweden. Na een uur met hem in de auto, kon ik de Zweden best begrijpen - ik was ‘m eigenlijk ook wel flink zat Ik was van plan om nog naar de Ice Bar te gaan (en dus een paar leuke plaatjes te schieten), maar dat zat er gewoon niet in: ik ben heerlijk in slaap gevallen (goede kussens, heerlijk bed). Bovendien had ik maar 11,5 uur op bestemming, dus er was gewoon te weinig tijd.De cockpit van de vlucht naar Amsterdam vloog met mij mee (of eigenlijk andersom ) naar Berlijn. Bij de gate was een filmploeg bezig met het instrueren van het grondpersoneel ivm een voorlichtingsfilm die (wss) gebruikt zal worden voor grondpersoneel in opleiding. En wie had de positie om een handje te helpen met boarden? Yep… moi. En dus stond ik daar met m’n beste MacLeans tandpasta smile, paspoorten te controleren terwijl er een grote profi camera op 1,5 mtr van me vandaan stond. Leuk… en ik had m’n wenkbrauwen niet geharst! Helaas zal ik het materiaal wellicht nooit zelf te zien krijgen. In januari zijn er foto’s aan boord gemaakt voor de stessen & stesso’s basiscursus - die heb ik helaas ook niet meer gezien :\ Een middagje Berlijn… tja, wel leuk. Maar ik bleek in het verkeerde stadsgedeelte te zijn om te shoppen. Een overschot aan de nieuwste BMW’s, Audi’s en Mercedessen gaf al aan dat ik in het luxe deel van Berlijn was beland. Voor mij dus weinig te kopen - op een panty na dan. En nog een panty. En een borstel en 3 flesjes Knorr Vie. En een Thaise maaltijd als voorproefje op m’n tripje Bangkok Btw, wat panties betreft: ik haat ze! Werkelijk… wat een k*t dingen zijn dat. Ik draag ze nu ongeveer een half jaar en je zou denken dat ik ze nu wel gewend ben :\ Niet dus. Ze scheuren, ze ladderen, ze haken, ze zijn te bleek (ik kies altijd de verkeerde kleur) waardoor ik een pop lijk; een panty aantrekken is echt niet hetzelfde als lange sokken aantrekken… En als je een kwalitatief goede panty hebt, dan ishet keihard werken om ‘m goed aan te krijgen. Steunpanty. Het klinkt afschuwelijk (net als het woord ‘onderbroek’), maar steunpanties zitten wel lekker…. als je ze eenmaal aan hebt :sCalling was rond half 4, vertrek rond 6 uur en rond half 8 stond ik weer op Nederlandse bodem. Drukke werkdag gehad dus Fotootjes? Nope… helemaal niets deze keer. Dus dan maar wat van het Internet geplukt en natuurlijk een foto van mij en Mattheus ;P

Seri Carcosa & Tarbush

HuisjeBoompje in KL op huisjeboompje.web-log.nl — Thu, 24 May 2007 14:36:50 +0000

Afgelopen zaterdag heb ik een aantal vriendinnen meegenomen voor een high tea in Seri Carcosa Negara, als dankjewel voor alle onmisbare steun en om te vieren dat het steeds beter met me gaat. Zonder dat internationale clubje meiden, allemaal moeders uit Jildou?s en Tirza?s klas, was het een stuk moeilijker geweest om op te krabbelen. Seri Carcosa Negara is de voormalige residentie van een Britse gouverneur en ligt op een heuvel vlakbij de Lake Gardens. Een oase van rust in het drukke KL. We genoten van sandwiches, scones met clotted cream, theetje drinken uit kopjes van fine bone china in grootmoeders stijl, en vooral van elkaars gezelschap. De dag was veel te mooi en kon niet lang genoeg duren, daarom sleepte ik manlief ?s avonds, toen de meiskes toegestopt waren, mee naar de Bukit Bintang in het hartje van KL. We eindigden in het gloednieuwe Feast Village onder het Marriott-hotel en streken neer bij Tarbush. Wat zag het er gezellig uit met houtsnedes van dromedarissen! We aten een heerlijke Libanese maza van o.a. hommos, tabouleh en baba ganoush en dachten terug aan onze bijzondere vakanties in Jordanië en Egypte, ergens in de oertijd. Nog iedere dag realiseer ik me dat het niet vanzelfsprekend is dat alles fijn z?n gangetje gaat. Het zal nog wel een tijdje duren eer alle angst voor de slapeloosheid en de daarop volgende depressie weggesleten is.Ik slaap nog steeds niet als een tierelier, maar blijkbaar toch genoeg. Ik was altijd al een variabele slaper. ?s Avonds achter de PC kruipen doe ik nog bij hoge uitzondering. Zoals nu. Rustig de dag afbouwen, af en toe wat Desperate Housewives kijken, en niet al te laat naar bed is de gulden regel die ik tegenwoordig probeer te hanteren.

Terug in Guatemala

Eline op elineworldwide.web-log.nl — Thu, 24 May 2007 00:09:03 +0000

Ook mijn laatste dag in Costa Rica is goed en rustig verlopen. De laatste avond in het hostel was erg gezellig. Er waren 6 Duitsers, 2 Canadezen, 2 Amerikanen, 1 Israëliër, 1 Argentijn, 2 Costa Ricanen die in het hostel werken, en ik. Vooral met de Argentijn, en 1 van de Amerikanen ging ik die avond veel om. Met de Argentijn houd ik ook contact; hij heeft Fernando en mij zelfs in Argentinië uitgenodigd!Uiteraard was ik super blij om Fernando weer te zien. Ondertussen hebben we ook een nieuwe kamer gevonden en hebben we dus weer een eigen stekkie. We zijn er vandaag ingetrokken.Verder zijn we naar de film Spiderman 3 geweest en leer ik momenteel schaken. Haha! Echt wat voor mij aangezien ik niet echt iemand van het geduld ben. Wel een goede oefening dus. De Spaanse lessen gaan gewoon door, en het onderwerp van mijn scriptie heb ik weer overhoop gehaald… Dat wordt dus weer vervolgd.Hoe gaat het met jullie?Saludossss,Eliner.

Van Weinheim naar Schwabenheim

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Tue, 22 May 2007 14:57:00 +0000

Op de fiets.’Het gebied dat ik gisteren fietste en ook vandaag heet de Bovenrijnvlakte. De Rijn zelf heb ik nog niet gezien. Vandaag zal ik in Gernheim een stukje direct langs de Rijn gaan fietsen. Eerst nog wat frisdrank ingeslagen bij Aldi Süd. Bij Heppenheim steekt een jonge ree, een reetje dus, de weg en de sloot over. Daarna rent hij over de boerenakkers.’ Lees meer over de fietstochten van Dick Walraven.

First solo

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Tue, 22 May 2007 14:53:00 +0000

Eerste vluchtje als piloot.’Een van de grootste, misschien wel dé grootste, mijlpalen in het leven van een piloot is wel de aller,áller eerste solo. Natuurlijk, eerste keer solo op die 2 motorige kist, ook gaaf, maar die eerste, die doet t m.’ Meer bij Floor Waardenburg.

Dag 6: Omgeving Napi/Mandamados, Kalloni en Parakila

Wim Remmelzwaal op travelwire.web-log.nl — Tue, 22 May 2007 12:55:45 +0000

Omgeving Mandamados bij zonsopkomst. Turkije op de achtergrond. Woensdag 25 april 2007.We rijden al vroeg zonder ontbijt en kaart (die is ineens verdwenen!) naar de Napivallei. Het valt niet mee om een afslag te vinden, de weg ziet er heel nieuw uit en je kan de auto hier moeilijk parkeren. We weten ook niet de exacte plek, lastig dus! We rijden bijna tot aan Mandamados. Een prachtige zonsopkomst met Turkije op de achtergrond. Verschillende Wielewalen laten zich horen, in het dal ver beneden ons roept de Hop. Dichterbij zingen Cirlgors, Vink en Baardgrasmus en er dwarrelen twee Roodkopklauwieren rond. Een Buizerd en een groepje van vijf Roodpootvalken vliegen over. Mandamados We rijden terug, op zoek naar een goede plek om te wandelen. Die is er niet. Geen paden. Dan maar naar de radiomasten. We nemen het pad naar rechts. Er is ook een pad naar links, als je naar de top wilt, blijk je daarvoor te moeten kiezen. Ons pad loopt op zeker punt dood, het houdt gewoon op! Maar intussen hebben we al van alles gezien en gehoord: Een mannetje Wielewaal zit in een boomtop te fonkelen en te jodelen, als hij wegvliegt vliegen er ineens vanuit de omtrek zeven van deze prachtige vogels weg! Maskerklauwier, Koekoek, Zomertortel, Oostelijke Orpheusgrasmus, Baardgrasmus, Grauwe Gors, Cirlgors, Vink, Kool-, Pimpel- en Rouwmees, Merel, Kuifleeuwerik, Oostelijke Blonde Tapuit en Hop. Kuifleeuwerik, zoutpannen bij Kalloni, 23 april We lopen naar de auto en rijden een klein stukje terug. Op een bergtop staat een Steenpatrijs even open en vrij in ons beeld. Een mooi gezicht en we denken allebei direct aan twee jaar geleden, toen we bij Demirkazik het Kaspisch Berghoen zagen. En ja, dan valt deze Steenpatrijs toch wel in het niet, de omgeving ook. Maar al met al kunnen we toch zeker ook deze vogel wel waarderen, het blijft toch een mooie ontmoeting. Kort daarna volgt een tweede plotselinge stop, dit keer voor een Steenuil. Het diertje zit op een prachtige rots en de gelegenheid om hem te fotograferen laten we ons niet ontnemen. Aanvankelijk kijkt hij ons af en toe met z?n felle ogen strak aan, maar al besluit hij dat we eigenlijk die aandacht niet waard zijn ? deze sloebers kunnen hem niet langer uit z?n slaap houden. De ogen gaan dicht, de kop van ons weggedraaid. We zullen hem verder maar met rust laten, want hij doet wel alsof het gedoe daar beneden hem niets kan schelen, maar intussen is hij er vast niet gerust op. Steenuil Net veel verder draaien we van de weg af om een ander zijpad uit te proberen. Het loop uit in een dal, mooi groen, de zang van de Nachtegaal is overal te horen. De weg gaat steeds verder omhoog, het groene rivierdal komt onder ons te liggen. Op de hellingen vinden we af en toe een klein boerderijtje, akkers, veldjes. Hier zien we weer een Withalsvliegenvanger en heel mooi is vooral de grote groep Bijeneters, die in de bergen hun nesten schijnen te hebben. Hèhè, eindelijk Bijeneters! Eerst hebben we nog moeite om ze te vinden, totdat opeens blijkt dat ze in de bomen langs een geitenpad of droge beekbedding zitten. Dan is het niet moeilijk meer om ze in beeld te krijgen, ze schieten heen en weer, zitten ook op de zanderige grond ? vandaar dat wij aan nestelgedrag denken ? en maken ons enthousiast en vrolijk met hun prachtige kleuren en rollend roepje. Op de terugweg stoppen we voor een Boomklever, waarbij we meteen ook de Fitis op de lijst mogen zetten. We proberen nog wat om het pad te vinden dat parallel aan de ?grote weg? loopt, aan de andere zijde van het dal. Het lukt ons niet? We rijden terug naar Kalloni, de East River moet natuurlijk nog even worden meegepikt. Niet veel bijzonders dit keer, waarbij de aangetekening dat we intussen al flink verwend zijn wel op z?n plaats is. En als we het gebied verlaten pakken we dan toch Alpengierzwaluw, Maskerklauwier en Grasmus mee, dus zo slecht is het allemaal niet. In het hotel houden we na ons middageten een siësta, om er straks weer fit tegenaan te kunnen. Op deze tijd van de dag is het qua vogelleven toch ook rustig en met wat rust in een koele hotelkamer kan je toch net wat meer hebben en ben je ook alerter als in de namiddag de activiteit in het vogelwereldje weer op gang komt. Ik koop een nieuwe kaart, je kunt niet zonder. Richard Brooks vraagt ? 9,50 (exclusief verzenden), in het hotel kosten ze ? 4,- en dat verschil is me wel wat te gortig, waarvan acte! Deze persoon heeft de vogelrijkdom van het eiland jarenlang uitgemolken en helaas is er geen goede informatie meer over de ontwikkelingen in de laatste jaren. Het zou goed zijn als er een website zou komen waarop de waarnemingen kunnen worden ingezonden, zodat iedereen weet op welke plaatsen wat te verwachten is. Bovendien zouden dan ook de verschillende vogelplekjes beter aangeduid kunnen worden, met name hoe je er kan komen. Zo kwamen we twee vogelaars tegen, die twee dagen moesten zoeken naar Inland Lake, omdat ze alleen de plattegrond en beschrijving uit het boek van Brooks ter beschikking hadden. Zelf hebben we niet de juiste plaats voor de Napivallei kunnen vinden. En door de ontwikkelingen op het eiland zijn er de laatste jaren vast wel plaatsen gedegradeerd., terwijl andere plaatsen interessanter kunnen zijn geworden en nieuwe ontdekkingen zijn gedaan. De laatste update, met ? 13,- ook al stevig aan de prijs, dateert van 2003/2004. Het vervelendste is, dat met al die updates de boel erg onoverzichtelijk wordt. Een nieuwe uitgave van “Birding on the Greek Island of Lesvos” lijkt mij noodzakelijk en tot die tijd zou een website alvast behulpzaam kunnen zijn. Tot zover m?n klachten over de huidige gang van zaken. De dame van de receptie informeert of we al Bijeneters gezien hebben en ik vertel haar van de nestelende vogels tussen Napi en Mandamados. “O, daar zijn ze altijd wat eerder dan bij ons.” Vervolgens proberen we of reparatie van de buitenspiegel nog mogelijk is, maar dat valt erg tegen. Door de bijzondere constructie heeft Opel het onmogelijk gemaakt om zomaar even het glas te vervangen, dat lukt zelfs niet bij Garage Tsalis in Kalloni. Nou ja, dan maar niet, laten we naar Inland Lake gaan. Hier ontdekken we dit keer drie Kwakken, waarvan één een jonge vogel betreft. Ze staan open en bloot op een klein eilandje, goed te bekijken dus. Ook Meerkoet en Dodaars zien we, naast de meer gewone soorten. Ralreiger, East River, 24 april We komen uit bij de Potamia River, met soorten als Ralreiger, Zwartkop (wijfje) en twee Slechtvalken met prooi, mogelijk een steltloper. De vleugels van het onfortuinlijke beestje staan nog wijd uit. Toch wel een mooi gezicht om zo?n dubbeldekker boven je hoofd te zien cirkelen. Helaas hebben ook na het checken van deze riviermonding nog steeds geen Woudaap gezien, hoewel we daar inmiddels stevig naar op zoek zijn. ?t Zal toch niet gebeuren dat we zonder Woudaapje van Lesbos moeten vertrekken?! Haventje ten zuiden van Parakila We rijden nog een stuk door, bij Dasos is een mooi moeras, maar helaas met weinig vogels (wat Steltkluten en Bosruiters). De rit gaat verder tot aan het haventje onder Parakila, het zal wel Skala Parakilas heten, waar we te zien krijgen hoe inktvis bewerkt wordt voor ze een beetje eetbaar is. Ze gaan in een wasmachine, al dan niet met wasverzachter. Daarna worden ze platgeslagen met een platte plank en murwgebeukt op een stenen muur. Tenslotte worden ze in zeewater afgewassen. Ja, ?t zijn taaie beesten, dat wist ik wel; maar dat het zo erg was? Murw beuken en platslaan! We willen bij Parakila aan de noordzijde de bergen in, wat echter mislukt vanwege de slechte weg. Maar we zien op het korte stukje dat we rijden wel Roodborsttapuit en Kneu. Een Rotsklever zit bij z?n nest! We moeten terug, raken verstrikt in de nauwe straatjes van Parakila en komen tenslotte aan de zuidzijde weer op de doorgaande weg terecht. Nu is het wel op voor vandaag, denken we. Terug naar het hotel.Maar de koek is nog niet op. We eten weer bij Dionysos. Terwijl we daar naartoe lopen, vliegt een groep Flamingo?s in het laatste namiddaglicht langs ons heen. We zoeken het buitenterras op en daar passeert tijdens de maaltijd in het donker een Regenwulp, die zich kenbaar maakt door de luide bibibi-roep. En dan pas kan het notitieboekje toch echt dicht. De inktvis-wasserette

Terug

sandra op peregrino.web-log.nl — Tue, 22 May 2007 12:26:02 +0000

In de trein op station Arnhem liggen maar liefst vier gratis ochtendkrantjes. Naast Metro en Spits! zijn er nu ook Dag en De Pers. Ik waag een poging om me in het Nederlandse nieuws te verdiepen, op zoek naar serieuzere berichten dan verhalen over ontsnapte gieren en gorilla’s. Als het me vijf seconden kost om het woord ‘kinimplantaat’ goed te lezen, leg ik het blaadje onder mijn voeten op de stoel tegenover mij en staar naar het land tussen Rijn en Maas dat in een kwartier aan mij voorbijtrekt. Ik ben zo moe, zo moe - van de reis en de jetlag en het gemis en het is hier om half tien nog licht dus ik kom nooit in slaap. Waarom ga ik ook alweer op sollicitatiegesprek?Op station Nijmegen sluit ik aan in de rij bij de loketten voor een buskaart. Tevergeefs. ‘Dan moet je bij de Bruna wezen, want die mag ik allang niet meer verkopen’, vertelt de besnorde medewerker me met een zuidelijk accent. Ook de boekhandelaar heeft een zachte ‘g’: ‘Die zijn uitverkocht. Ik heb alleen nog hele grote, van vijfenveertig strippen’, en hij spreidt zijn handen om aan te geven dat zo’n buskaart echt heel erg lang is. De ontmoeting vindt plaats op de zolder van een gerestaureerd klooster. Met minder neem ik ook geen genoegen in een stad die claimt de oudste van het land te zijn. In Nieuw-Zeeland staat om de zoveel kilometer een bord langs de weg dat verwijst naar een ‘historic place’. Volg je de pijlen, dan kom je bijvoorbeeld uit bij een betonnen brug van honderdvijftig jaar oud. Trots bord erbij. Dan Nijmegen.De directeur van het tekstbureau toont me het project waarvoor hij een redacteur zoekt. Ik blader het vrolijk gekleurde bundeltje papieren en de bijbehorende docentenmap door. ‘Begrijp ik goed dat dit boek wordt vernieuwd?’, vraag ik.’Ja’, antwoordt hij. ‘Deze methode wordt volledig herzien.’O ja, methode. Herzien. Uitgeefjargon - het is alweer anderhalf jaar geleden dat ik dat voor het laatst hanteerde. Wat is er veel gebeurd in de tussentijd. ‘Wat zoek je in een bedrijf?’, onderbreekt de directeur van het tekstbureau mijn gemijmer. Ik denk aan de bidstond op vrijdagmiddag, de gezamenlijke maaltijden, kinderen van collega’s die in de keuken hun nieuwe gameboy komen laten zien. De man staat op, roert in zijn koffie en denkt vast aan alle belangrijke dingen die vandaag op zijn ‘to do’-lijstje staan. Tijd is geld. Geld - dat is ook een begrip van anderhalf jaar geleden.Het is een legitieme vraag, maar vandaag kan ik niets beters verzinnen dan het tenenkrommende: ‘Ik voe me thuis bij een down-to-earth-mentaliteit.’De directeur lacht: ‘In goed…'’Nederengels’, maak ik zijn zin af.En dat is precies wat het is. Ik bevind me tussen twee culturen. Ben een vreemde in mijn eigen land en struikel over de taal die eens mijn vak was.Het gesprek wordt morgen vervolgd.

Ja, zo’n reisje langs de Rijn Rijn Rijn…

Frits Poelman op zonderauto.web-log.nl — Mon, 21 May 2007 23:03:22 +0000

Vanochtend (nou ja, nu ik dit tik, is het inmiddels al gisterochtend) vroeg uit de veren. Om half negen zit ik op de motor. Zonder binnenvoering dit keer en blij met mijn zomerhandschoenen. Ik had vantevoren een mooie route uitgestippeld, die Claire me keurig voorleest. Door het mooie groene Taunusgebied en later langs de Rijn. Geluncht in Bad Breisig. Ik haal daar de gemiddelde leeftijd zwaar omlaag, iedereen die er op het terras zit of langs de Rijnoever wandelt is minimaal zeventig jaar oud.Daarmee wordt het oubollige imago van de Rijn dus weer bevestigd en dat is eigenlijk onterecht. Het is zo prachtig op en rond de Rijn, zonde dat dat veel jong mensen ontgaat. Ik heb al eens een fietsvakantie langs de Rijn gehouden, ben er vaak met de trein langsgegaan, met de auto en inmiddels ook al een paar keer met de motor. Fietsend of lopend is toch de beste manier, met de auto en de motor wordt de weg heel vaak van de Rijn weggeleid. Nou ja, met een boot is waarschijnlijk het allerbeste. Maar dat bewaar ik echt maar tot ik zeventig ben…Het weer blijft fantastisch mooi. Gelukkig niet meer zo heet als zondag, maar droog en warm genoeg om met de jas open te rijden. Op de altijd verlaten A31 probeer ik nog even uit hoe hard ik durf op de motor. Best hard Om kwart voor zes ben ik thuis. Mooi op tijd om te eten en daarna naar de Grote Markt te gaan voor de huldiging van FC Groningen. Ook fijn om weer thuis te zijn.Maaike

Dag 5: Centraal Lesbos

Wim Remmelzwaal op travelwire.web-log.nl — Mon, 21 May 2007 12:54:49 +0000

Citroenkwikstaart Dinsdag 24 april 2007. Na een redelijk slome start gaan we eerst naar de East River. We parkeren de auto bij twee andere, wat ons schitterende momenten oplevert. Eerst een Citroenkwikstaart, dan een Roodkeelpieper, pal naast de auto! Verder Kleine Plevier, Oeverloper, Bosruiter, allerlei kwikken, Grauwe Gors. Jack ontdekt een Klein Waterhoen. Een groepje Witvleugelsterns vliegt over en blijft een eindje verder over het water heen en weer scheren. En tijdens de rit naar de doorgaande weg zien we op een vrij droog stuk een Ralreiger. Geweldig, die East River! Roodkeelpieper We rijden door naar de Zoutpannen, waar Poelruiter, Zwarte Ruiter, Kemphaan, Dwergstern, Witwangstern, Zwarte Stern, Zwartkopmeeuw, Bergeend en Grote Zilverreiger gezien worden, naast de soorten die je er standaard kunt verwachten. Een wandeling in het gebied ten zuiden van de pannen, een stukje dat aan de Maasvlakte herinnert, levert Duinpieper, Kortteenleeuwerik, Strandplevier en Griel op (4 exemplaren, eigenlijk in de zoutpannen zelf). Bij de uitkijktoren aan de oostzijde ontdekken we Temmincks en Kleine Strandloper, even verder is ?Mesa Sanctuary? met Casarca, Bergeend, Blauwe Reiger, Grote en Kleine Zilverreiger. Witvleugelstern We rijden ten zuiden daarvan omhoog, een stille weg door een stil bos. We zien er de Baardgrasmus en Grote Lijster en tijdens een zonpauze voor Jack vliegen er twee Raven over. Na deze pauze rijden we tussen de olijfgaarden door, verder naar het zuiden, waar ik zaterdag Maskerklauwieren zag (Jack miste ze, het treurig lot van de ijverige chauffeur). Het lukt niet om onomstotelijk vaststaand een Maskerklauwier te zien, hoewel we wel een stevige verdenking hebben bij een wegvliegende vogel. Helemaal voor niets is het ritje ook weer niet, want we zien Middelste Bonte Specht en Buizerd. Bij terugkeer komen we na ?Mesa Sanctuary? bij het kruispunt Kalloni ? Mytilene nog een nat stukje tegen en we besluiten om daar toch nog maar een kijkje te nemen. De eerste twee Zwarte Ibissen halen we daarmee binnen. Daar blijft het echter niet bij: niet lang daarna stuiten we langs de East River op een groep van vijf van deze prachtige vogels, die zo mooi glanzen in het zonlicht. De Engelse naam ?Glossy Ibis? is vele malen beter dan ons treurige ?Zwarte Ibis?. Als-ie één ding niet is, dan is het wel zwart! We horen een vreemd geschreeuw uit een struik komen. Welke vogel kan dat zijn?! Het geluid blijkt echter uit een witte zak te komen ? wat krijgen we nou? Jack neemt een kijkje en verlost een geitje uit z?n benarde positie. Maar achteraf bedenken we, dat er misschien wel een goede reden was om het diertje hier een poosje te parkeren? Een herder, die ziet dat het beestje de kudde niet bijhoudt en dan besluit om hem straks op te halen, bijvoorbeeld. Hè, denk je een goede daad gedaan te hebben, stuur je de boel misschien wel hopeloos in de war! Nou ja, we weten het niet, maar vinden de methode in elk geval barbaars. Arm beest. We eten in Dionysos, waar we gisteren een glas wijn kregen. Zo krijgt elk z?n deel. Oeverloper

En verder

Silvio en Smira op vakantievoormantelzorg.web-log.nl — Sun, 20 May 2007 22:02:09 +0000

Het gras rondom het zwembad is eindelijk ingezaaid en zelfs al voor de eerste keer gemaaid. Nog een paar weken en dan verwachten we een golfterrein hihihi Het groeit zo hard! Geweldig?. Ook met ons moestuintje gaat het heel erg goed. We hopen binnen korte tijd tomaten, komkommers, uien, knoflook, rode en witte radijzen, wortels, allerlei kruiden, paprika?s, courgettes, aubergines, pepertjes, meloenen, spruitjes en maïs te oogsten. Met de kippen gaat het erg goed. Per dag leggen zij 5 grote eieren. We hebben een witte kip en een witte haan, de witte eieren laten we nu in het hok achter in de hoop dat een van de kippen er binnenkort voor 21 dagen op gaat zitten. Hopelijk hebben we er dan heel wat kippetjes bij die we tam kunnen gaan maken. Op dit moment is er nog maar één kip die zich laat pakken en aaien.Ook zijn we op zoek naar vlaamse reuzen. We moeten nog wel een geschikt plekje voor ze vinden. Met de tijd zouden we graag nog wat geitjes en eendjes willen hebben om ons team te versterken.

Paragliding 2

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Thu, 17 May 2007 10:30:23 +0000

En natuurlijk gaat het ook wel eens mis.

Paragliding

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Thu, 17 May 2007 10:28:59 +0000

Nog net iets extremer.

Wonderfull World

Arjen Lutgendorff op allfotografie.web-log.nl — Wed, 16 May 2007 10:14:40 +0000

Wie elke dag naar het nieuws kijkt, vraagt zich af of de wereld eigenlijk wel zo mooi is. Met de foto’s die je hier vindt wil ik de ‘mooie’ plekjes laten zien waar ik zowel prive als voor mijn werk ben geweest. 2007Slovenie (maart)

Inval Karama

Giovanni op giovanni.web-log.nl — Wed, 16 May 2007 09:29:42 +0000

Al jaren is de wijk Karama in Dubai populair onder toeristen, maar ook inwoners. Deze, voornamelijk door Iraniërs en Indiërs gedomineerde wijk, is dé plek waar je nep handtassen en horloges kunt kopen van merken als Luis Vuitton, Cartier, Gucci, Christian Dior, ect. Half Dubai loopt waarschijnlijk ook rond met een artikel dat is gekocht in Karama. Persoonlijk kan ik je vertellen dat de kwaliteit van de artikelen soms moeilijk is te onderscheiden dan de echte merken! Maar dat wordt nu minder, want afgelopen dagen heeft de politie van Dubai flink huisgehouden in Karama. Krant 7Days meldt namelijk dat er aardig wat invallen zijn geweest. De kleine winkeltjes die er verborgen kamers op nahouden, zijn flink doorgespit door agenten (in burger) en er was aardig wat paniek onder de winkeliers. Nepgoederen werden overhaast gedumpt, anderen konden hun winkels sluiten en hier en daar werd er wat in beslag genomen. De politie doet dit overigens vaker, maar volgens sommigen was dit de grootste inval aller tijden. Ik vrees dat we nu naar Thailand of China moeten voor nep artikelen.

Aparte lucht

©Joris/Spinnetje op vakantiefotos.web-log.nl — Tue, 15 May 2007 19:35:22 +0000

Noord-Holland aan het IJsselmeer (West-Friesland)29 juli 2005Ingestuurd door Anna

In en om het huis -2-

mvdt op mvdt.web-log.nl — Tue, 15 May 2007 15:20:10 +0000

Nu de eerste regenbuien zijn gevallen begint alles te groeien en te bloeien. Gelukkig begint ook onze tuin er weer aardig uit te zien nadat de tuinman van een collega alles zonder ons medeweten had kaalgesnoeid. Marco geniet van het zwembad en ook Moortje vindt het heerlijk om door het zand te rollen. Alleen Mollie zit liever in de schuilkelder

Köszönöm sepen

dolly de rooij-verhagen op dollyv.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 22:15:46 +0000

Hallo,Onze Hongaarse buurman is smid. Hij smeedt hekken. Geen doodgewone, maar echte sierhekken. Het zijn kunstwerken. Als we ergens met hem in de auto rijden wijst hij trots de hekken aan die hij gemaakt heeft. Maar… helaas, dat is nu voorbij. Zolang als wij hem kennen staat hij om 5 uur op, want zijn werk begint om 6 uur. Dan is hij ’s middags om een uur of 2 klaar en beginnen zijn bezigheden thuis.Maar sinds een paar weken is alles drastisch veranderd. Het bedrijf waar hij werkt heeft mensen moeten ontslaan. Vanwege overcapaciteit. De dorpelingen houden steeds minder dieren om en rond hun huis. De gevaarlijke honden (harpas kutya) zijn minder nodig om het domein tegen indringers te verdedigen. De indringers zijn o.a. vossen die ’s nachts de kippen het leven ontnemen. Hekken om de woningen worden een onnodige luxe. Hier en daar hebben ook videocamera’s hun intrede gedaan. De tijd blijft hier natuurlijk ook niet stil staan. Maar aan deze uitleg heeft de buurman geen boodschap. Hij zit zonder werk. En dat betekent geen inkomsten. Zijn vrouw heeft nl. ook een baan, dus recht op een uitkerinkje heb je dan niet. Maar je keldert wel met de helft aan inkomsten.Buurman is er echter niet de man naar om bij de pakken neer te gaan zitten en maar een beetje af te wachten. Familie van hem heeft een grote boerderij waar altijd wel werk te doen is. Alleen is het tijdsverdrijf want verdienen doe je er niets mee. "Nincs forint, köszönom sepen", zegt zijn vrouw tegen ons, als wij er naar informeren. Wat zoiets betekent als "Heel erg bedankt voor je inzet ". Maar naar geld kun je fluiten.Buurman stelt voor dat wij hem op het land komen opzoeken en hij zal dan de boerderij laten zien. Daar hebben wij wel oren naar natuurlijk. Zeker met zo’n klein kind erbij. De boerderij bevindt zich ongeveer 10 km. van ons dorp af. Een adres kregen wij niet want het land langs de gehele weg behoort bij de boerderij. Het kan niet missen. Als we er zijn doet de buurman het hek open en meteen komen 2 joekels van honden eraan gestormd. Ze heten Apollo en Zeus, zoals in die serie Magnum P.I. ( private investigator ) voor wie zich dat nog herinnert. Met dat verschil dat Magnum in een Ferrari reed en de buurman in een kleine Trabant. De gelijkenis met de honden schuilt alleen daarin dat je ze allebei niet alleen in het donker tegen moet komen. De kleine jongen maakte dan ook het liefst dat hij weg kwam. Maar de buurman riep de honden bij zich en ze dropen af. Eerst keken we in de grote schuren. Hooi lag in balen opgestapeld en voor de rest ontdekten we een enorm scala aan ons onkende landbouwwerktuigen. Alles lag en stond door elkaar. Er zat geen systeem in leek het. Een ruimte waar de koeien gemolken werden (mechanisch) en een ruimte waar de melk in koelers werd bewaard. Deze zagen er modern en schoon uit. De melk werd er in ieder geval op de juiste temperatuur gecontroleerd. En uiteindelijk gaat het daar alleen om.Iedere dag komt de tankwagen de verse voorraad ophalen.Daarna een wandeling over het landgoed. Er waren schapen, paarden, katten, kippen en een haan. De koeien die er graasden waren die van het soort met de enorme hoorns.(Longhorns). Zijn we daarom helemaal naar de puzsta bij Keckemét geweest ? Om de hoek hadden we ze dus ook kunnen zien. Thuis gekomen waren we eerst allemaal bezig om de resten koeienvlaaien onder onze schoenen te verwijderen. "Got To Scrape The Shit Right Off Your Shoes, Oh, Oh, Sweet Virginia". Zo zingen Keith Richard en Mick Jagger hun vrouwen toe als zij thuis komen. How nice. En wie weet, misschien is de streek hier wel net zo mooi als Virginia……..!

Costa Rica 1

Eline op elineworldwide.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 20:01:50 +0000

Zoals de meesten van jullie vast al wel weten ben ik al ruim een week in Costa Rica. Samen met een meisje (Anke) dat ik in Guatemala heb leren kennen zijn we er samen via Nicaragua heengevlogen. Allereesrst hebben we de hoofdstas San José leren kennen. Ik vind de stad een soort mix van Latijns Amerikaanse stijl en Zuid Europeese stijl. Het is absoluut niet met Guatemala te vergelijken! Costa Rica is sowieso ook veel minder arm, corrupt en onveilig dan Guatemala is. Any way… In Costa Rica hebben we verschillende parken, markten en monumenten bezichtigd.Na San José zijn we naar Puerto Viejo vertrokken. Een dorp in een mega tropisch gebied aan de kust. Hier was het een soort Jamaica. We hebben fietsen gehuurd en zijn langs stranden en door jungel heen gefietst. Ondertussen zagen we apen in de bomen, en kronkelde er ineens een ruim 1,5 meter lange slang voor onze fietsen voorbij! De stranden waren erg relaxed, en ik ben er erg verbrand!De volgende dag had ik mega hoofdpijn en besloten we wat verkoeling op te zoeken. We vertrokken weer naar San José, om vanuit daar de volgende dag naar Jaco Beach te gaan. Onderweg reden we met de bus over krakende bruggen. Ik heb toen twee krokodillen gezien! We zitten nog steeds in Jaco. Een vriendin van Anke was hier al. We logeren in een surfschool. De sfeer is hier heel anders. Ik vind het niet echt mijn sfeer. Het is een beetje een macho-wereldje met al die surfers.Gister zijn Anke en ik dan ook naar een nationaal park gegaan: Manuel Antonio. Zo gaaf!!! We hebben uren door de jungle gelopen: overal groen, hitte, appen, mega grote leguanen, gekko’s, vlinders, vogels, enzovoort. Fantastisch! Ook waren daar prachtige stranden. Eén van die stranden is volgens mij het mooiste strand wat ik ooit heb gezien… Ik werd er gewoon emotioneel van!Beetje jammer is dat mijn camera niet goed tegen de hitte kan. Die is er daardoor (waarschijnlijk daardoor) dan ook al twee keer mee gestopt. Maar goed, ik heb het goed op mijn netvlies opgeslagen. Het is alleen wel gewoon jammer omdat mijn hobby fotografie is.Vandaag hebben we een rustig dagje. We zijn even naar het strand geweest, al is het weer niet echt fantastisch. Vanavond gaan we weer met de bus naar San José om vandaaruit verder te gaan. Waar we heen gaan? Dan is in Costa Rica deel 2 te lezen! Hihi! Wordt vervolgd dus! Saludosssss!

Passagiers Transavia-vlucht onder bewaking afgezonderd

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 19:39:27 +0000

Spannend verhaal!’Ruim honderd passagiers van een vlucht van transavia.com hebben zondag op de luchthaven van het Turkse Antalya onder onaangename omstandigheden vastgezeten.’ Meer bij vliegangst.

Reis

redactie op topoftheblogs.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 19:37:09 +0000

Hou dit weblog in de gaten, zou ik zeggen. ’Wereldreis, reis om de wereld. Het maakt niet uit hoe je het precies noemen wilt, want wij gaan het doen!’ Lees (binnenkort?) verder bij Puxs

1 jaar Spanje

Silvio en Smira op vakantievoormantelzorg.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 16:26:58 +0000

Hallo allemaal,Hier eindelijk weer even een berichtje uit Spanje. Alles gaat goed met ons en we genieten van het zomerse weer. Zo hebben we eind april al genoten van zo’n 30 graden en is het nu ook heerlijk warm. Afgelopen 1 mei waren we precies 1 jaar in Spanje. Ongelofelijk, wat gaat de tijd snel zeg. We kunnen ons echt niet voorstellen dat het nu alweer een jaar geleden is dat we bij de notaris zaten om te tekenen voor ons huis. Gelukkig hebben we sinds de tijd dat we hier zijn nog geen dag spijt gehad van onze verhuizing naar Spanje en genieten we elke dag opnieuw van ons ‘nieuwe’ leven hier.Inmiddels hebben we al vele gasten mogen ontvangen en ziet ook de komende periode er goed uit. In ieder geval zitten we tot oktober 2007 al redelijk volgeboekt. Dat is natuurlijk geweldig! Omdat we zien dat er nog geregeld mensen op ons log kijken, hier even wat foto’s van de laatste tijd…..Hasta Luego!!!

Esalq

peter en josje op zuurbierinbrasil.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 15:42:21 +0000

De universiteit, waar Peter zijn buro heeft, bestaat 100 jaar.Om dat te vieren zijn er allerlei activiteiten gepland.Zoals bijvoorbeeld een ontbijt voor genodigden vandaag om 9.30, op het grasveld voor het oude hoofdgebouw.Ook Peter, Jitske en ik zijn uitgenodigd. Wat wij aantreffen zijn geen lekkere happen, maar een groep stakende studenten met spandoeken.”Vrijheid van meningsuiting” “Vrijheid op de campus” “Water in het zwembad” Het zijn met voornamelijk de 1e jaars studenten die demonstreren, kale koppen en strohoeden, meteen in voor een plaatje… …begeleid door ritmisch geweld…. ….nog gauw even een nieuw spandoek maken….De uitgenodigde bobos van universiteiten uit Sao Paulo hebben te doen met dezelfde stakingen, het virus is uitgebroken….Vandaar voor ons nog geen ontbijt!!!

Op fietsvakantie in Kroatië met Bike & Bed

Redactie Fietsen Eén Twee Drie op fietsvakanties.web-log.nl — Mon, 14 May 2007 14:31:07 +0000

Voor de vakantieganger die Kroatië echt van binnenuit wil beleven is een tocht op de fiets een aanrader. Het nog maar kort geleden geïntroduceerde concept Bike & Bed leent zich daarvoor uitstekend.Standaard serviceKroatië heeft zich de laatste jaren steeds meer ontwikkeld als een fietsland. In de gids en op de website van Bike & bed worden in alle regio?s van het land diverse accommodaties aangegeven die zich perfect lenen voor fietstoeristen. De standaard service van de aangegeven accommodaties bestaat uit de mogelijkheid om slechts één nacht in de accommodatie te verblijven, ontbijt service of open gebruik van de keuken, de aanwezigheid van een bewaakte fietsenstalling en een basis reparatieset, wasfaciliteiten, en aanvullende (fiets)informatie over de omgeving. Deze basis voorwaarden worden in de brochure aangegeven met één fiets. Aanvullende faciliteitenDe accommodaties die daarnaast nog over aanvullende fietsfaciliteiten beschikken worden aangeduid met twee fietsen. Deze accommodaties beschikken bijvoorbeeld over goede kwaliteit huurfietsen, eendaagse fietsexcursies of bagage transfer van de ene accommodatie naar de andere. De accommodaties die worden aanbevolen zijn veelal kleinschalige hotels, appartementen en privé onderkomens, maar er zijn ook enkele campings in de gids opgenomen. Naast de accommodaties wordt er in de gids en op de website ook aanvullende fietsinformatie verstrekt over de mogelijkheden om de fiets mee te nemen in de trein. Link* Meer informatie over Bike & Bed is te vinden op: www.bike-bed.com

Kniertje und das Boot

dolly de rooij-verhagen op dollyv.web-log.nl — Sun, 13 May 2007 20:39:04 +0000

Hoi beste mensen,Gisteren zijn we weer een dagje naar Amsterdam geweest. Het was aardig weer en we hebben heel wat afgelopen. Amsterdam is denk ik de mooiste stad ter wereld. Maar zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Ik ken een (normale) man van 50 jaar die ongeveer 40 kilometer van onze hoofdstad af woont en er nog nooit geweest is. Dit gaat er bij mij niet in hoor. Onvoorstelbaar toch ?Eerst gingen we als echte toeristen de "houseboat" bezoeken. Deze woonboot ligt in een Jordaanse gracht. In de huiskamer zat een echtpaar heel stilletjes uit te rusten aan een tafel. Ik dacht dat het figuranten waren omdat de man eruitzag als een bonkige zeeman en de vrouw een beetje op Kniertje.( den Visch wordt duur betaald hoor). Maar het bleken Duitse toeristen te zijn, die naar een filmpje zaten te kijken. De woonboot was in de knusse oudhollandse stijl ingericht. Zo ongeveer als bij mijn oma en opa vroeger thuis in Amersfortia. De keuken puilde uit van de emaille melkkannen, beschuitbussen en koffieketels. Het zand-zeep- en sodarekje ontbrak dus ook niet. (Staat bij ons in het toilet). De huiskamer deed gezellig aan door de vloerkleden en de staande lampen met grote lampenkappen. Uiteraard was de boot zo bekeken want hij is natuurlijk niet groot. Door nog een cappuchino te bestellen konden we het bezoek nog enigszins rekken.Beetje aangestoken door de nostalgie van de woonboot besloten we antiekwinkels te bezoeken. In één daarvan zagen we een oude bewerkte houten pilaar. Die zou mooi op de veranda staan van ons Hongaarse huis. De pilaren daar zijn zo zoetjesaan wel aan vervanging toe. Peter vroeg aan de eigenaresse of ze er nog meer had in de opslag. Nee, dat nou ook weer niet. Maar ze kon ze eventueel wel op bestelling leveren. Ze haalde ze nl. uit het noorden van Hongarije bij de stad Eger, vertelde zij. Nou, laat maar zitten. Dan kunnen we beter zelf op zoek gaan als we er weer zijn. Veel goedkoper ook. Maar voorlopig zijn we eerst met de ramen en deuren daar bezig. First things first. Anders is het niet meer te overzien.Op de Elandsgracht bevindt zich het Fort van Sjako. Sjako is een legendarisch figuur. Hij was zelfs tijdens zijn leven al bekend en berucht. Hij was een crimineel, die uiteindelijk onthoofd werd. Dit verhaal moet je zelf maar eens opzoeken als je het niet kent. Er is ook een kinderboek gebaseerd op deze figuur. Moet ik toch eens wat meer over zien te weten en in de klas vertellen. Lijkt me wel spannend voor de kids. Zo deze moederdag hebben we ook weer overleefd. En de groeten van opa. Dag Dolly.

Dag Middellandse Zee !

Jerry op myflight.web-log.nl — Sun, 13 May 2007 15:04:35 +0000

Dat was een lange stilte op dit weblog … Het resultaat is dat in Kerkira de rondreis om de middellandse zee is gestopt. Ongeveer de helft, het westelijk gedeelte, heb ik bevlogen. Ik had zelf nog wel verder gewild maar dat kan helaas niet. Ik kan niet teveel vertellen over de reden maar het was op een gegeven moment duidelijk dat ik maar niet meer op Grieks grondgebied moest blijven. Die Griekse vrouwen zijn ook zo vasthoudend … Afijn, wat doe je in zo’n geval, ‘als een dief in de nacht’ knijp je er tussen uit en ga je naar het gebied van de vrije en woeste jongens: het caraibisch gebied !Onlangs ben ik op St. Maarten aangekomen en ik ben van plan om in zuidelijke richting te gaan tot aan (pak ‘m beet) Venezuela. Mocht alles goed gaan dan kijk ik daar wat het vervolg plan gaat worden.In ieder geval proef ik eerst wat van de cultuur van dit gebied (zie foto links). Overigens was de aankomst op St. Maarten erg leuk. Als wereldwijd bekende virtueel ontdekkingsreiziger (voornamelijk door dit weblog) was de gezagvoerder van de 747 waarin ik plaats had zeer vereerd. Ik mocht dan ook de landing uitvoeren…Dat ging dan ook maar net goed en vermoedelijk zal dit ook de laatste keer zijn geweest dat dit mogelijk was. Het een en ander is vastgelegd voor het nageslacht …